मनुका केही अमर वाणीहरु
१. कुनै किसिमले आफ्नो धर्म खण्डित भए पन बरु ठीकै छ तर सर्वाङ्ग सम्पन्न छ भन्दैमा अर्काको धर्म श्रेष्ठ हुँदैन । किनभने अर्काका बलमा बाँच्नेले छिटै जातिबाट पतित हुनुपर्दछ ।
२. आफन्तहरुले दुःख पाउँदा पाउँदै अर्कालाई दान गर्दैमा वास्तविक धर्म कमाउँदैन । त्यो महजस्तो देखिए पनि विषरुपी फल दिने हुन्छ । पालनपोषण गर्नुपर्ने आफन्तहरुलाई दुःख दिएर आफ्नो परलोक सुधार्ने नाउँमा दान गर्ने मानिसको कर्म यस लोकमा र परलोकमा कहिल्यै सुख दिने किसिमको हुँदैन ।
३. पतितसँग सवारी साधनमा यात्रा गर्नाले, एउटै आसनमा बस्नाले र उनीहरुसँगै भोजन गर्नाले एक वर्षसम्म पतित हुन्छ तर त्यस्तालाई यज्ञ गराउनु, ब्राह्मण बनाउनु वा विवाह समबन्ध बनाउनाले तुरुन्त पतित हुन्छ ।
४. जुन मानिसले सबै प्राणीहरुमा आत्मरुपले आफैलाई राख्छ त्यही मानिसले सबैमा समाहित भएर ब्रह्मत्वको परमपद पाउँछ ।
५. श्रुति वेद हो भने धर्मशास्त्र स्मृति हो ।
६. अध्यापन ब्रह्मयज्ञ हो, तर्पण पितृयज्ञ हो, होम देवयज्ञ हो, बलि भूतयज्ञ हो र अतिथि पूजन नृयज्ञ हो ।
साभारः ‘महापुरुषहरुका अमर वाणी’ पुस्तकबाट
