१. तिमीले जब सद्गुरु पाउँछौ, उनले तिमीलाई बन्धनमा पार्दैनन् । तिमीलाई भक्तिज्ञान र योगको अन्तर्भेद बताउन्नन् बरु तिमीलाई गंगाको मूल उद्गम गौमुख भन्दा अगाडि पु¥याउने छन् । शक्ति जागरण पछिको चमत्कारिक सिद्धिमा भट्किनका निम्ति तिमीलाई छोड्दैनन् ।
२. म मान्दछु कि शरीर नश्वर हो, तर मलाई यो प्राप्त छ । यसैको माध्यमबाट त्यो सत्यलाई पाउन सक्छु । म यस धरामा आएको छु, मेरा वरिपरि अनेक लोक छन्, अनेकौँ मानिस छन्, यसलाई कसरी झुटो भनौँ । त्रिगुणात्मक गतिविधिको ज्ञानविज्ञानको माध्यम यही काया हो । जहाँ उही माहामाया शक्ति बसेकी छन् । सानो कुण्ड वा तलाउ छ त्यहीँ कुण्डल मारेर शरीरको केन्द्रमा बसेकी छन् । त्यही शक्तिको अवतरण जीवन हो र उध्र्वगमन मोक्ष हो ।
३. म तिमीलाई बोलाइरहेछु नातासम्बन्ध छोड र आफ्नो शाश्वत सत्यतर्फ आऊ जो परमात्मा हो । त्यहाँ पुग्नका निम्ति आफूलाई चिन । तिमी शक्तिका समन्वय हौ । तिमी भित्र अनेक प्रकारका शक्ति सक्रिय छन् । सबै शक्तिको आ–आफ्नो केन्द्र छ र हरेक केन्द्र एक अर्काेसँग जोडिएको छ । सबै शक्तिहरुको पनि केन्द्रसम्म लानेछु । जबसम्म यो केन्द्रलाई जगाउँदैनौ तिम्रो यात्रा अधुरो छ । तिमी कसैमा आश्रित छौ । तिमी पूर्ण स्वतन्त्र बन त्यो पक्षीझैँ जसले सबै आकाश आफ्नै ठान्दछ ।
४. नारी प्रकृति स्वरुप हो, प्रेयसी हो, पत्नी हो, स्नेह हो । यसलाई मर्यादित राख्नुपर्छ । भनेगको साधन ठान्यौँ भने पतित हुनेछौ । काम सुख भोग हैन यो त एक सृजना हो ।
५. वासनायुक्त संकल्प पुनर्जन्मको कारण बन्दछ । परोपकार पनि साधकको बाधक बन्छ । यस्तो परोपकार पनि नगर जसले लक्ष्यबाट विमुख पाओस् । राजा भरतले हरिणको बच्चाको उपकार त गरे तर बच्चाको प्रेम मनमा गड्यो । त्यसै बखत काल आयो । मृत्युको मुखमा पुगेको भरतलाई त्यो बच्चा याद आयो त्यही असावधानीले गर्दा अर्काे जन्ममा उनी मृग भए ।
६. यो संसारमा डुङ्गा झैँ रहु । डुङ्गामा प्वाल प¥यो भने पानी भित्र पस्छ र डुब्छ । त्यसैले संसारलाई आफूभित्र पस्नै नदेऊ । बन्धन मनको हुन्छ, आत्माको हैन । आत्मा त सधैँ मुक्त छ, मनलाई मार मुक्ति मिल्छ । पाप मनले गर्छ शरीरले हैन ।
साभारः ‘महापुरुषहरुका अमर वाणी’ पुस्तकबाट
