एक पटक टालस्टायकोमा एक युवक आए र भने, तपाईं मेरो सहायता गर्नुस् । म धेरै चिन्तित छु । मसँग यति वेला फुटेको कौडी छैन ।
टालस्टायले उनको समस्या सुनेर भने, मेरो साथी व्यापारी छ । उसले मानिसको आँखा किन्ने गर्छ । तिम्रो आँखाको मूल्य उसले २० हजार दिनेछ बेचिहाल र पैसा कमाऊ ।
हैन, म आफ्नो आँखा बेच्न सक्दिनँ । युवकले डराउँदै भन्यो ।
टाल्स्टायले फेरि भने, आँखा नभए उसले हात पनि किन्छ । तिम्रो हातको मूल्य उसले १५ हजार अवश्य दिनेछ ।
युवकले डराउँदै टाउको अस्वीकृतिमा हल्लायो र भन्यो, मलाई तपाईंबाट यस्तो जवाफको आशा थिएन ।
टालस्टाय ऊ रिसाएको देखेर अलिकति पनि विचलित नभई भने, मलाई तिम्रो समस्याको अनुभूति छ, यसैले म भन्दैछु तिम्रो लागि यस्तो सौदा धेरै राम्रो हुनेछ । यदि तिमीलाई सम्पन्न बन्नु छ भने १ लाख रुपैयाँ लिएर आफ्नो सारा शरीर बेचिदेऊ । सधैँको लागि समस्याबाट छुटकारा मिल्नेछ ।
एक लाख त हो म एक करोडमा पनि आफ्नो शरीर बेच्दिनँ । युवकले चिच्याउँदै भन्यो ।
टाल्स्टायले मुस्कुराएर भने, जुन मानिसले आफ्नो शरीर एक करोडमा बेच्न सक्दैन त्यो मानिस आफूसँग केही छैन भनेर भन्दैछ । यो सम्पूर्ण शरीर एक सम्पत्ति हो । इमानदारीले मेहनत गर सुनचाँदी त के चन्द्र सूर्य नै तिम्रो हातमा आउन सक्छ ।
अब त्यो युवकले सारा कुरा बुझ्यो र भन्यो, म तपाईंप्रति आभारी छु, तपाईंले मेरो आँखा खोलिदिनु भयो ।
साभारः ‘प्रेरक प्रसङ्हरु’ पुस्तकबाट
