१) पवित्र साधन— त, सत्य, आचरणबाट आर्जित सम्पत्ति नै सुखकारी हुन्छ । झुटो र कुटीलताबाट आर्जित धन जहाँ लगाइन्छ त्यसैले उसलाई नाश पार्दछ ।
२) रोटीको भोक बौद्धिक श्रम बनन सक्दैन । मानिसलाई दुई प्रकारको भोक हुन्छ— शारीरिक र मानसिक । जसरी मानसिक भोकका लागि लौकिक कार्य गरिन्छ त्यसरी नै शारीरिक भोकका लागि शारीरिक काम गरिन्छ । शरीरको भोक रोटीबाट शान्त हुन्छ ।
३) जीवनमा सुख भन्दा बढी दुःख छ, यसमा कुनै शंका छैन ।
४) कानको दुरुपयोगबाट मन ज्यादै अशान्त र कलुषित हुन्छ तर कानले त्यसको अनुभव गर्न सक्दैन ।
५) शरीरमा आत्माका वास रहने हुनाले यो तीर्थ झैँ पवित्र छ ।
६) शरीर भए काम त हुन्छ नै, त्यसबाट मुक्ति छैन । तैपनि शरीरलाई प्रभुको मन्दिर ठानेर त्यसैको माध्यमबाट मुक्ति प्राप्त गर्नुपर्दछ ।
७) जुन व्यवहार तत्वको समीप जाँदैन, त्यो अशुद्ध र त्याज्य छ ।
८) डराउने मानिस स्वयमेव डराउँछ । उसलाई कसैले डर देखाउँदैन ।
९) सातवटा पाप— सिद्धान्तरहित राजनीति, श्रमहीन धन, अन्तरात्मारहित आनन्द, चरित्ररहित ज्ञान, नैतिकतारहित व्यापार, मानवतारहित विज्ञान र त्यागरहित पूजा हुन् ।
साभारः ‘महापुरुषहरुका अमर वाणी’ पुस्तकबाट
