१. त्यस्तालाई त्यागी भनिन्छ, जो काल र प्रिय भोग पाउँदा पनि त्यसतिर पिठ्यूँ फर्काउँछ र स्वाधीनतापूर्वक भोगको त्याग गर्दछ ।
२. जो मुनि सबै प्रकारका परिग्रह, दान लिनुलाई त्यागेर निःसँग हुन्छ, आफ्ना सुखद र दुःखद भावलाई मेटेर द्वन्द्वरहित भई हिँड्छ त्यस्ताको आकिञ्चन धर्म हुन्छ ।
३. वस्तुको स्वभाव नै धर्म हो । क्षमादि भावका साथ त्यो दस प्रकारको छ । रत्नत्रय, सम्यक् दर्शन, सम्यक् ज्ञान र सम्यक चरित्र तथा जीवको रक्षा गर्नु धर्म हो ।
४. इन्द्रिय विषय तथा क्रोधलाई निग्रह गरेर ध्यान र स्वाध्यायद्वारा जसले आत्मालाई विशुद्ध बनाउँछ त्यसैबाट तपधर्म हुन्छ ।
५. क्रोधलाई शान्तिले र अभिमानलाई नम्रताले जित्नुपर्दछ ।
६. देवता, मनुष्य र पशुद्वारा भयानक घोर अनिष्ट पु¥याउँदा पनि जो क्रोधले तातिन्न, उसको निर्मल क्षमाधर्म हुन्छ ।
७. कसैको अस्तित्व नमेट्नू । शान्तिपूर्वक स्वयम् बाँच्नू र त्यसै गरी अरुलाई पनि बाँच्न दिनू ।
साभारः ‘महापुरुषहरुका अमर वाणी’ पुस्तकबाट
