महावीरका केही अमर वाणीहरु

१. असीमित मात्रामा ग्रहण गर्नु अनन्त तृष्णको कारण हो, यो ज्यादै दोषपूर्ण छ, तथा यो नरक गतिको मार्ग हो । अतः परिग्रह–परिणामाणुव्रती विशुद्ध चित्त श्रावकले घर–घडेरी, सुन–चाँदी, धन–धान्य, द्विपद–चतुष्पद तथा भण्डार संग्रह) आदि ग्रहणको अङ्गीकृत परिणामको अतिक्रमण गर्नु हुँदैन ।
२. प्रयोजनवश कार्य गर्नाले अल्प कर्मबन्धन हुन्छ र बिना प्रयोजन काम गर्नाले अधिक कर्म–बन्ध हुन्छ, किनकि सप्रयोजन कार्यमा त देश कालादि परिस्थितिको सापेक्षता रहन्छ, तर निष्प्रयोजन प्रवृत्ति त सधैँ नै अमर्यादित रुपले गर्न सकिन्छ ।
३. अहिंसा, सत्य, अस्तेय, ब्रह्मचर्य र अपरिग्रह यी पाँच महाव्रतलाई स्वीकार गरी विद्वान् मुनि जिनोपदिष्ट धर्मकी आचरण गरुन् ।
४. अहिंसा सबै आश्रमको हृदय, सबै शास्त्रको रहस्य तथा सबै व्रत र गुणको पिण्डरुपी सार हो ।
५. स्वयम् आफ्ना लागि र अरुका लागि, क्रोधादि वा भयादिको वशमा परेर हिंसात्मक असत्य वचन न त स्वयम् बोलोस् न अरुलाई बोल्न लगाओस् । यो दोस्रो सत्य व्रत हो ।
साभारः ‘महापुरुषहरुका अमर वाणी’ पुस्तकबाट