परचुरे शास्त्री कुष्ठ रोगी थिए । गान्धी उनको सेवा गर्थे र उनको घाउ धुन्थे, औषधी लगाइदिन्थे ।
एक दिन जब गान्धी उनको घाउ धोइरहेका थिए तब पण्डित सुन्दरलालले उनलाई भने, बापू म कुष्ठरोगको एउटा राम्रो उपचार जान्दछु । एक जीवित कालो सर्प समाएर हाँडीमा बन्द गरिदिने र हाँडीमा आगो लगाएर खूब तताउने । जब सर्प जलेर भष्म हुन्छ तब त्यसको खरानी महमा मिसाएर शरीरमा लगाउने । यस्तो गर्नाले कुष्ठरोग ठीक हुन्छ ।
यो सुनेर गान्धी मुस्कुराए र उनले शास्त्रीलाई सोधे, के हो शास्त्रीजी, के तपाईं यो प्रयोगको लागि तयार हुनुहुन्छ ?
बापू, सर्पको बदलामा मलाई जलाउने हो भने के नोक्सान हुन्छ ? त्यो विचरा सर्पको के अपराध, जो म उसलाई जीवित जलाऊँ ? शास्त्रीले जवाफ दिए ।
साभारः ‘विश्वका उत्कृष्ट प्रेरक प्रसङ्गहरु’ पुस्तकबाट
