१. यदि दर्शनशास्त्रको लक्ष्य यो हो कि हामीले शान्तिपूर्वक मृत्युलाई आलिङ्गन गर्न सकौँ, तब त्यसको लागि वेदान्त दर्शनको अध्ययन भन्दा ठूलो अरु कुनै तयारी हुन सक्दैन ।
२. यदि तिमी वेदान्तलाई साक्षात्कार गर्न सक्छौ तब नरक पनि तिम्रा लागि स्वर्ग बन्नेछ । जीवन साँच्चिकै बाँच्न योग्य हुनेछ । कहिल्यै कुनै चिन्ता र सङ्कट आउन सक्दैन । चित्त सधैँ एकाग्र, प्रसन्न, तत्पर र प्रफुल्ल रहनेछ ।
३. सफलताको रहस्य हो वेदान्तलाई व्यवहारमा ल्याउनु । व्यवहारिक वेदान्त नै सफलताको साँचो हो ।
४. वेदान्तको शिक्षा ग्रहण गरेर मानिस शोक, भय र चिन्ताबाट विमुक्त भइहाल्दछ
५. सिपाही, जो कुनै युद्ध क्षेत्रमा जाने तयारीमा हुन्छ, यो सोच्दैन कि उसले कुन चाहिँ नयाँ वस्तु आफ्नो पिठ्युँमा बोकेर लानुपर्दछ, बरु ऊ यो सोच्दछ कि उसले कुन कुन वस्तु छोडेर जान सक्दछ । त्यसैले यदि तिमी यहाँ यश, सुख, भोग, विलास अथवा त्यस्ता वस्तु आफ्नो लागि खोजिरह्यौ भने हिँड्ने बेला तिनै वस्तुको चित्र तिम्रो अगाडि प्रकट हुनेछन्, ती तिमीसँगै टाँसिने छन्, तिमीले तिनलाई सँगै लानुपर्नेछ ।
६. अवश्यमेव त्यही चित्र र त्यही शक्तिहरु जसलाई तिमी स्वयम् आफ्नो इच्छाले जगाउँछौ, तिम्रो वरिपरि जम्मा हुनेछन् र तिम्रो लागि एक नयाँ शरीर तयार गरिदिनेछन् जो पुनः जीवन र सुखको पुकार मच्चाउनेछ ।
साभारः ‘महापुरुषहरुका अमर वाणी’ पुस्तकबाट
