तरकारी जुनसुकै प्रकृतिको होस्, त्यसको टुक्रा एक इन्चभन्दा सानो गरी काट्नु भनेको त्यसमा निहीत पोषक तत्वलाई हावामा उडाइदिनु हो । सानो टुक्रा पार्दा त्यसको स्वाद र मिठास नष्ट भएर जान्छ ।
जतिसक्यो ठूलो आकारमा काटेको टुक्रा स्वाद र स्वास्थ्य दुवै दृष्टिले लाभकारी हुन्छ ।
आयुर्वेदिक पाकविधिका विशेषज्ञहरु सानो आकारमा फल्ने तरकारीहरु, जस्तै : परवल, करेला, भिन्डी, सानो वैगुन, टमाटर, आलु, चुच्चे करेला, भेँडेखुर्सानी आदिलाई एकचिरा मात्र काटेर पकाउनुपर्ने सल्लाह दिन्छन् ।
साग, पालक, टमाट, धनिया, पदिना वा अन्य तरकारी एवम् हरियो मसलालाई मसिनो गरी पिस्दा, ग्राइन्ड गर्दा र पेष्टजस्तो बनाउँदा त्यसमा हुने अधिकांश पोषक तत्व र प्राणशक्ति नष्ट भएर जान्छ । पकाउन र खान सजिलो भए पनि पेट र स्वास्थ्यका दृष्टिकोणले त्यस्तो व्यञ्जनलाई तल्लो कोटीको मानिन्छ ।
पकाउनुभन्दा केही क्षण अगाडि काटेको तरकारी सजीव हुन्छ । काटेर धेरै बेर राख्दा त्यसको सजीवता क्षीण भएर जान्छ ।
साभारः ‘खाने कसरी पिउने कसरी’ पुस्तकबाट
