ठूलो प्लेन चढ्ने अहिले रहर होइन, बाध्यता बन्दै गएको छ । देशको अस्थिर राजनीति, आर्थिक संकट र सरकार परिवर्तन भएसँगै परिवर्तन हुने राज्यको नीतिका कारण देशमा नै केही गरौँ भन्ने लाई समेत सरकारले तिरस्कार दिँदै आएको छ । जसका कारण केही सीप नलागेर विदेशीनु बाध्य सरकारले पारेको छ ।
हरेक वर्ष रेमिट्यान्स वृद्धिमा रमाएको सरकार देशका युवा विदेशीनुमा नै गर्व गर्न लागेको छ । देश छोड्नेको लर्को अहिले काठमाडौँको त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा देखिन्छ । यहाँ दिनमा भन्दा रातिको समयमा निकै भिड रहन्छ । देशमा बसेर देखेका ठूला ठूला सपनाको हत्या गर्दै परदेशिन बाध्य भएका युवाहरुको जमात यहाँ देखिन्छ ।
परिवारसँगको विछोडमा खसेका आँसुका धाराले विमानस्थलमा छुट्टै सन्नाटा छाउँछ, र थाहा छैन कहिले सम्म यस्तै हुने हो । उडेर जाने, उडेर जानेको पर्खाइमा घर फर्केर जानेको विछोडको कथाले सबैको मनमा चिसो पस्छ ।
केही आशामा साना लालाबाला र परिवारलाई छोड्दाको पिडा परदेशीदै गरेकाहरुले हिडाईबाट प्रष्ट नै हुन्छ । भर्खरै बामे सर्न लागेको बालक जस्तै, बोडिङ पास लिन अघि बढेका खुट्टाको चालले उनीहरु रहर भन्दा पनि बाध्यताले देश छोडिरहेका छन् भने सबैले अभाष गर्न सक्छन् । दिनभरी काम गरेर बिहान साँझको छाक टार्न समेत धौ धौ पर्न थालेपछि परदेशिने निर्णय गरेको उनीहरुको भनाई छ । त्यसो त उच्च शिक्षाका लागि जाने विद्यार्थीहरुले पनि असन्तुष्ट व्यक्त गरेका छन् । बाहिर गएपछि अध्ययनसँगै पैसा कमाई हुने र अध्ययन सक्दासम्म भविष्य नै बन्ने विद्यार्थीको तर्क छ ।
अध्ययन गर्नका लागि राज्यले राम्रो वातावरण नगरिदिएको विद्यार्थीहरुको गुनासो छ । यसरी विद्यार्थी देखि बालबच्चा भएका युवाहरु परदेशीदा देशमा दक्ष जनशक्ति नै रित्तिने देखिएको छ । यहाँ देखिएका अधिकांश मानिस श्रम बेच्नका लागि मलेसिया, कतार र कुवेत लगायतका देशमा जान लागेका हुन् । गत आर्थिक वर्षमा अहिलेसम्मकै धेरै ७ लाख ७१ हजार ३ सय २७ जना मानिसहरु रोजगारीका लागि परदेश गएको तथ्याङ्क छ । पछिल्लो ५ वर्षमा मात्रै २४ लाख मानिसहरु परदेशिएको वैदेशिक रोजगार विभागको तथ्याङ्क छ ।
स्नातक गरेपछि पनि रोजगारीको राम्रो अवसर नपाएका कारण परदेशिनु परेको विद्यार्थीहरुको दुखेको छ । कतिपयले त देशमा नफर्किने दावी सहित विदेश जान लागेका छन् । राज्यले गाँस, बासँ र कपासको राम्रो सुव्यवस्था नगरिँदा आम मानिसलाई समस्या भएको धेरैको गुनासो छ । अहिले दैनिक २ हजार ५ सयको हाराहारीमा मानिसहरु देश छोडिरहेका छन् । राज्यले भने उनीहरुलाई रोक्न भन्दा देशमा भित्रिने रेमिट्यान्सको आश गरेर बसेको छ । देशलाई आर्थिक संकटले गाजीरहेको बेला देखिएको यस्तो हृदयविदारक दृश्यले सबैलाई सोच्न बाध्य बनाएको छ ।
