१. मनलाई आफ्नो अनुकूल बनाउ अथवा त्यसलाई वास्ता नगर । त्यसलाई आफ्नो काम गर्न देऊ । तिमी हृदयसँग भएर आफ्नो काम गर, मनबाट छुट्टिऊ । व्यवहारको यति धनी बन किन मनको अभिमान टुटोस् र उसले यो बुझोस् कि ऊ बिना पनि तिमी आनन्दमय जीवन व्यति तगर्न सक्छौ । मनलाई सतर्क पनि नगर दुष्मन पनि नबनाऊ र तागत पनि नदेऊ । आजसम्म मनसँग लडेर कसैले वशमा पार्न सकेन । द्रष्टा बनेर हेर तिमीले दिलचस्पी नलिएपछि ऊ बेचैन हुनेछ र बालक झैँ रुनेछ । मनको विपरित जानु नै ध्यान हो र मनको अनुकूल जानु महत्वाकांक्षा हो ।
२. मनको चञ्चलता जब स्थिरतामा रुपान्तर हुन्छ तब हृदयको प्रत्येक धडकन मधुर संगीत बन्छ । जब हृदय आनन्दित हुन्छ— त्यो शान्ति, मौनता विश्वातीत हुन्छ, तब केही भन्ने सुन्ने अवस्था नै हुन्न, केवल दर्शन हुन्छ । जब शक्ति जाग्दछ तब पूरै संसार तिमीमा समाहित हुन्छ ।
३. तिम्रो शक्ति जीवन ऊर्जाको केन्द्र बनेर सृजनको प्राङ्गणमा बसेको छ । जो सृजनाको केन्द्र हो गर्भद्वार हो, त्यस जननेन्द्रियको निकटमा छ ।
४. जहाँ म उभिएको छु त्यहाँ साक्षात्कारको पनि महत्व छैन । सबै अनुभूतिको आगमन साक्षात्कारसम्म रहन्छ । त्यहाँ संकल्प विकल्प हुन्छ, विचार वितर्क हुन्छ । आनन्द र चमत्कारले भरिएका यी अनुभूतिहरु आशीर्वादले भरिपूर्ण छन् । तर जो महान् योगी छन् यी शक्ति केन्द्रको पारी छन्, सबै अनुभूतिको पारी छन् । जो साक्षात्कार भन्दा अगाडि जान्छ उही नै परमात्माको असीमित क्षेत्रमा प्रवेश गर्दछ । त्यही ब्रह्मत्व हो, त्यही ब्रह्माण्डको जन्मदात्री हो, अन्त्यमा सबथोक त्यसैमा विलिन हुन्छ ।
साभारः ‘महापुरुषहरुका अमर वाणी’ पुस्तकबाट












