काठमाडौं : नेपालमा परिवर्तनको नाममा धेरै आन्दोलन भए। व्यवस्था फेरियो, संविधान बन्यो, नयाँ पुस्ताका नेताहरू उदाए, र जनताले पटक – पटक नयाँ आशा बोकेर मतदान गरे, तर आज पनि एउटा प्रश्न उस्तै छ – के नेपाली नागरिकले खोजेको परिवर्तन वास्तवमै आएको छ ?
केही परिवर्तनको लहरले धेरै नयाँ अनुहारलाई राजनीतिमा स्थापित गरायो। जनताले पुराना दलप्रति बढ्दो निराशाबीच नयाँ नेतृत्वमाथि ठूलो भरोसा गरे। त्यो भरोसाले धेरैलाई स्थानीय तहदेखि संघीय संसदसम्म पुर्यायो। तर सत्ता र पदमा पुगेपछि केही नेताको व्यवहार हेर्दा उनीहरू आफूलाई जनताभन्दा माथि ठान्न थालेको आभास हुन थालेको छ।
सत्ता कहिल्यै स्थायी हुँदैन। आज जनताले दिएको पद भोलि जनताले नै फिर्ता लिन सक्छन्। त्यसैले पदको उचाइभन्दा जनताको विश्वास ठूलो हुन्छ। विश्वास गुमेपछि कुनै पनि राजनीतिक उचाइ टिक्दैन।
आज आम नेपालीको दैनिकी सहज छैन। महँगी दिनप्रतिदिन बढिरहेको छ। रोजगारीका अवसर सीमित छन्। शिक्षित युवाहरू भविष्यको खोजीमा हरेक दिन विदेशिने क्रम रोकिएको छैन। गाउँहरू रित्तिँदै छन्, वृद्ध बाबुआमा मात्रै बाँकी रहने अवस्था बढ्दो छ। यो केवल आर्थिक समस्या होइन, सामाजिक संकट पनि हो।
सबैभन्दा पीडादायी कुरा के छ भने, आज धेरै बाबुआमाले आफ्ना छोराछोरीलाई यही देशमा भविष्य बनाउन प्रेरित गर्न सकिरहेका छैनन्। बरु उनीहरू आफैँ भन्छन्, “विदेश जाऊ, यहाँ भविष्य छैन।” यो वाक्य कुनै अभिभावकको चाहना होइन, परिस्थितिले जन्माएको पीडा हो।
राजनीतिमा आज पनि आरोप – प्रत्यारोप धेरै छन्, तर समाधान कम देखिन्छ। सामाजिक सञ्जालमा भाषण धेरै सुनिन्छ, तर जनताको भान्सामा महँगी घटेको अनुभव हुँदैन। भ्रष्टाचार अन्त्य गर्ने वाचा धेरै सुनिन्छ, तर सुशासनको अनुभूति अझै कमजोर छ। विकासका योजना सार्वजनिक हुन्छन्, तर धेरै नागरिकले आफ्नै जीवनमा परिवर्तन महसुस गर्न सकेका छैनन्।
नेपाललाई आज भाषण होइन, विश्वास चाहिएको छ। नाराभन्दा नतिजा चाहिएको छ। राजनीतिक प्रतिस्पर्धाभन्दा राष्ट्रिय सहकार्य आवश्यक छ। किनकि देश कुनै एक दल, एक नेता वा एक विचारको मात्र होइन – यो सबै नेपालीको साझा घर हो।
यदि युवाहरू देश छोडिरहने, किसान खेती छोडिरहने, व्यवसायी लगानी गर्न डराइरहने र नागरिक भविष्यप्रति निराश भइरहने अवस्था रह्यो भने विकासको सपना कागजमै सीमित हुनेछ।
राजनीतिक नेतृत्वले सम्झनुपर्ने एउटा सत्य छ – जनताले पद दिएका हुन्, प्रतिष्ठा होइन। प्रतिष्ठा त कामले कमाउनुपर्छ।
आज जनताको मनमा एउटै प्रश्न छ –
“हामीले परिवर्तनमा विश्वास गरेर मतदान गर्यौँ। अब हाम्रो जीवनमा परिवर्तन कहिले आउँछ ?”
यो प्रश्नको उत्तर भाषणले होइन, जिम्मेवार नेतृत्व, सुशासन, रोजगारी, आर्थिक सुधार र जनताको जीवनमा देखिने परिणामले दिनुपर्ने समय आएको छ।
नेपालसँग सम्भावना धेरै छन्। आवश्यक छ त केवल इमानदार नेतृत्व, स्पष्ट दृष्टिकोण र जनताप्रतिको उत्तरदायित्व। किनकि जनताको विश्वास जित्ने नेता इतिहासमा सम्मानित हुन्छन्, तर जनताको विश्वास गुमाउने नेता केवल सत्ताको एउटा अध्याय बनेर सीमित हुन्छन्।
