निजामुल्मुल्क तूसी इरानका एक कुलीन थिए । सबैले उनको इज्जत गर्थे । उनको बानी थियो, जब कुनै खानेपिउने कुरा आउँथ्यो तब उनी त्यहाँ उपस्थित मानिसमा बाँडिदिन्थे । तर एक दिन कुरा उल्टो भयो ।
एउटा किसानले ठूलो खरबुजा लिएर निजामुल्मुल्कसँग भेट गर्नको लागि आयो । निजामुल्मुल्कले खरबुजा काटे, चाखे र फेरि पूरै खरबुजा आफै खाए । यो परिस्थिति देखेर मानिसहरु अचम्ममा परे । किसान गइसकेपछि कसैले उनलाई यसो गर्नाको कारण सोधे तब उनले भने, भाइ हो ! खरबुजा बिल्कुलै खल्लो थियो ।
यदि मैले त्यो खरबुजा काटेर बाँडेको भए कसैले भन्न सक्थ्यो, यो खल्लो छ तब त्यो गरिब किसानको मन दुख्थ्यो ।
साभारः ‘प्रेरक प्रसङ्हरु’ पुस्तकबाट
