गंगा खड्का
धनमाया टि.भी हेर्दै ओछ्यानमा पल्टिरहेकी थिइन् । विभिन्न च्यानलका समाचारहरु सहिद दिवसका प्रसङ्गले तातिरहेका थिए । सहिदको पङ्क्तिमा आफ्नो छोराको फोटो पनि देखेपछि उनलाई आफ्नो छोराले वीरगति प्राप्त गरेको घटनाले शूल बनेर दुखाउन थाल्यो । नजिकै सोफामा बसेर समाचारसँगै सुकसुकाउन लागेकी बुहारीको रित्तो सिउँदोमा गएर उनका आँखा ठोक्किए । उनी पनि बुहारीजस्तै बलिन्द्रधारा आँसु बगाउँदै विगतको कहालीलाग्दो घटनामा हराएर टोलाउन थालिन् ।
“हजुरआमा ! तपाईंले त्यतिबेला मेरो बाबालाई आन्दोलनमा नजाऊ भनेर किन नरोक्नुभएको ?” गर्भे टुहुरो नातिको प्रश्नले धनमायाको तन्द्रा भङ्ग भयो ।
“देशमा परिवर्तन ल्याउन बाबु ।” उनले किंकर्तव्यविमुढ भएर बोलिन् ।
नातिले बडो जिज्ञासु भएर सोध्यो “परिवर्तन भनेको अहिले भएजस्तै हुनेखाने र बोल्न सक्नेका लागि अझै सुखको दिन आउने हो हजुरआमा ?”
साभारः लघुकथा कुनोबाट
